Eerst

Eerst wachten tot Jean terug is van vakantie, die veel te lange vakantie van hem, dat zwemmen en
zonnen en alsmaar wachten tot de zon verdwijnt dan moet ik echt moet ik echt een keer de oude
stadsfiets van Joris van Joris naar de fietsenmaker, je weet wel, de mannen van het Muiderpoort, die
goeie ouwe mannen, met hun handen vol olie, hun nagels zwart en het rubber dat zwerft door de 
werkplaats, zodat het rustig wordt op ons trottoir de buren nee niet de buren niet boos en alles
overzichtelijk en opgeruimd en goede buren dat is belangrijk altijd handig en dan, nee - 

eerst de lege flessen, zoveel lege flessen hoe kan dat allemaal in de glasbak, niet na zeven uur
's avonds waarschuwing van de gemeente niet na zeven uur 's avonds en alles van het balkon
ontruimen de lege potten planten dode bladeren lege potten nazomer altijd een mooi moment voor
grote schoonmaak voordat ik zal ik, nee -

de studie, eerst wil ik wachten totdat hij zijn studie, volgende week al begint hij zijn studie
ongelofelijk groeit hoe het kind groeit met zijn studie is begonnen, zal hij boeken lezen ik kan niet
geloven nooit een woord en zijn kamer al heeft ontruimd want graag weg wil hij wel dat wil hij en wij
die dan zijn kamer plannen voor nieuwe ambitie nieuwe tijd en dan pas dan is er ruimte in mijn
hoofd dus dan maar dan, maar nee, wacht nog even nee -

die schrijfklus eerst die verdomde schrijfklus heb ik mijn agenda altijd tegen de klippen op de
deadline en geen goede naam nee dat allang niet meer mijn tomeloos oprekken van de tijd en de
worsteling met seconden minuten zou ik dan zou ik, nee -

eerst nog de laatste boodschappen anders heb je de ijskast gezien zo leeg zo triest iets eerst moet
gebeuren met melk vlees en vanavond sperziebonen misschien lekker en dan dat de avond valt altijd
eender valt de avond altijd eender op de bank met krant en glas dan ja dan zou het kunnen ergens in
huis ergens veilig maar nee -

buiten eerst buiten de maan kijken naar de maan die hoger en hoger en zo onverschillig zo onverschillig altijd dromend van steen altijd dromend van ver en heb je de sterren gezien exploderend
in het zwarte licht en dan wachten tot de nacht je weet de nacht en nee, ik kan niet, nee -

eerst nog de morgen, helemaal van voor af aan en telkens opnieuw de morgen en ademhalen en
hoopvol alsmaar opnieuw beginnen en nog eens en nog eens en alles weer van voor af aan en uit en
aan en dan ja, nee -

misschien eerst daarna, dat zou kunnen, dat zou goed kunnen, misschien wel pas daarna, pas later en later en pas daarna en ver daarna -

dat ik je, omdat ik je, je weet dat ik je -

maar nee -