Dichter

In de trein, 's ochtends voordat ik aan het werk ga, op straat, in de supermarkt, er zjin altijd wel momenten dat er een idee kan opkomen, een beeld voor een gedicht, voor een tekst die persoonlijk is, vreemd, intens, onverwacht - en dat ik graag wil opschrijven. Omdat ik het een mooi idee vind, omdat het beeld me raakt, of omdat de woorden anders alsmaar blijven rondzingen in mijn hoofd, totdat ze langzaam uitdoven en verdwijnen. Alsof ze nooit hebben bestaan.

Dat vind ik zonde. En dus schrijf ik de woorden op.

Ik noem het maar gedichten, hoe ik ze anders moet noemen weet ik niet.

Hiernaast een selectie. Soms komt er een gedicht bij, soms verdwijnt er een.