In de trein, 's ochtends voordat ik aan het werk ga, op straat, in de supermarkt, tijdens een gesprek, bij het lezen van een krantenartikel of een bijzondere regel in een boek, er zijn altijd wel momenten dat er een idee opkomt, een beeld voor een gedicht, voor een tekst die persoonlijk is, vreemd, intens, onverwachts, schokkend desnoods - en dat ik graag wil opschrijven. Omdat ik het een mooi idee vind, omdat het beeld me raakt, of omdat de woorden anders alsmaar blijven rondzingen in mijn hoofd, totdat ze langzaam uitdoven en verdwijnen. Alsof ze nooit hebben bestaan.

Dat vind ik zonde. En dus schrijf ik de woorden op.

Ik noem het gedichten, ik weet er geen andere naam voor. 

Hiernaast een selectie. Soms komt er een gedicht bij, soms verdwijnt er een. 

Momenteel werk ik aan een selectie van gedichten voor een gedichtenbundel die voorjaar 2019 zal verschijnen.