In de trein, 's ochtends voordat ik aan het werk ga, op straat, in de supermarkt, er zjin altijd wel momenten dat er een idee kan opkomen, een idee voor een gedicht, voor een tekst die persoonlijk is, vreemd, intens, onverwacht - en die ik graag wil schrijven. Omdat ik het een mooi idee vind, of omdat het anders alsmaar blijft rondzingen in mijn hoofd, totdat het langzaam uitdooft en verdwijnt. Alsof het nooit bestaan heeft.

Dat vind ik zonde. En dus schrijf ik het op.

Ik noem het maar gedichten, hoe ik het anders moet noemen weet ik niet.

Hiernaast een kleine selectie.